Uitgewerkte verslagen van de hele fietstocht.
Vertrek 14-05-2011.
’s Morgens om 08:30u moest ik klaar zijn. De grote verrassing werd binnen gebracht door Kim en Lisa: een wielertenue van Fragiele X vereniging! Dat vond ik echt hartstikke mooi, dank je wel nog.
Het is het enigste exemplaar en ik zal hem met trots dragen deze tocht.
Nog even een kopje koffie en toen vlug naar het uitzwaaiadres: Maasdijk 72 te Demen.
Onder grote belangstelling werden we uitgezwaaid nadat er eerst nog vele handen geschud hadden. Waarbij ik soms toch wel een brok in m’n keel kreeg. De reis moest nog beginnen en duurt nog zo lang.
bij de route instellen op GPS kwam ome Toon erachter dat alle route’s eruit waren! Balen.
Na verschillende keren gestopt te zijn om het toch aan de praat te krijgen de moed opgegeven en de familie ingeschakeld. In Vessem bij GPS.nl toch weer alles kunnen herstellen en konden we weer met een gerust hart verder. Bij Kafarnaüm, overnachtingsplaats voor pelgrims, een stempel gehaald onder het genot van ’n bakje thee. Op naar de camping Ter Speghtelt in Eersel. 1e Overnachtingsplaats, daar het rantsoen van Jarno aangesproken. Het smaakt trouwens goed, nog bedankt Jarno!
We hebben allebei nog niet het besef dat we nog zo’n lange reis voor de boeg hebben. Maar misschien komt dat nog.
15-05-2011
Van +/- 95 km gefietst, wel rustig aan qua tempo. Toch kwam het vervelende gevoel in m’n knie terug. Aankomende dagen maar eens extra verzorging geven en verwennen! Weer ’n dag trots in m’n nieuwe outfit gefietst! Geen regen gehad wel een paar druppels. Laatste warme hap van Jarno opgegeten was ook weer lekker en weer minder gewicht in de tassen. Ook de drop van Just 4 fun opengemaakt, ja nu pas! Deze gaat nu ook langzaam leeg.
Overnachting in Londerzeel (Diepvenne)
16-05-2011
Moeilijke start vandaag, gisteren teveel van mezelf gegeven denk ik, knie doet weer zeer.
Mezelf weer tegen gekomen. Op een moeilijk moment zouden we bij een bushokje gaan eten en zei iemand dat we ook wel binnen ons brood mochten op eten. Het bij een soort opvangcentrum/jeugdhonk, dat kon niet mooier. Daar hebben we geëvalueerd hoe nu verder.
Besloten om tocht verder te gaan maar dan niet harder dan 15 km/u, dus héél rustig. Met een goede mental coach is dit helemaal gelukt. Rest van de dag is het zeker niet slechter geworden. Maar ik had het allemaal anders in m’n hoofd zitten en dat moest bijgesteld worden. Overal reserve spullen voor meegenomen, van alles mag defect gaan maar een reserveknie helemaal vergeten!
Maar we zijn lang opzoek geweest naar de camping en we zijn op een mooiere camping als gisteren terecht gekomen. Er was op de balie de mogelijkheid tot internet maar helaas wel met een azerty-toetsenbord. Type fouten verbeteren Rita en Rob wel.
Verder alles weer goed op de rit gekregen. Eten is ook nog steeds OK.
Per dag stellen we onze doelen bij.
Overnachting in Onkerzele (De Gavers)
17-05-2011
Mooie route gehad vandaag. Er kwamen ook 2 medepelgrim achterop gefietst. Huub & Toon Lamers dus de Toon was gezet! Ze komen uit Geffen en Varsseveld aardige broers. We zijn ze nog verschillende keren tegen gekomen en hebben nog samen koffie gedronken in Tournai bij de kathedraal. Daarna niet meer gezien. We hadden wat laar inkopen gedaan waardoor de keus niet minder was, toch nog goed gegeten.
Kathedraal in Tournai werd grondig gerenoveerd binnen stond een maquette van wasknijpers (zie foto). Goed tempo gehouden voor knie en “dansend” klimmen om knie te ontzien.
Overnachting op kleine camping in Sameon. (camping-lagentilhommiere@orange.fr, email: campsameon@orange.fr)
18-05-2011
Met grauw weer vertrokken. Vlak na vertrek kwamen Huub en Toon ons achterop gefietst. Samen nog “Lang zal hij leven “ gezongen voor ome Toon. Nog wat gekletst en zij fietsten weer door. De zon kwam er in de loop van de dag doorheen en we hebben steeds mooi weer gehad. Op naar Cambrai, drukke stad, er stonden 2 vliegtuigen op het plein voor gemeentehuis midden in de stad. We zochten een bank en supermarkt. Bank was gevonden supermarkt nog niet, maar 2 vriendelijk meisjes die een beetje Engels kenden, leiden ons naar een supermark en we konden inkopen gaan doen. Het overnachtingadres zou een camping worden in Honnecourt sur Escaut. We waren op tijd dus met dit weer ook even snel de was gedaan. Er staan 5 pelgrims meer op de camping. Dat zijn Wim & Henk, Steve & Guy en nog een onbekende Nederlander. We kenden toen de namen nog niet maar we zijn ze later nog vele malen tegen gekomen.
Kerktoren van Honnecourt sur Escaut werd ’s avond van binnenuit verlicht, dat was een mooi gezicht. Overnachting in Honnecourt sur Escaut (Camping De L’escaut)
19-05-2011
Vanmorgen vertrokken alle pelgrims apart. Onderweg ook niemand meer gezien ook geen andere pelgrims. Met bewolkt weer vertrokken maar als de zon er eenmaal door is, brandt ie goed. Vandaag maar ingesmeerd met zonnebrand, was gisteren nog net niet verbrand.
Het was een gezellige camping in Honnecourt. Nu helaas een camping gevonden na even te hebben moeten zoeken met een hoog kunst en kitsch gehalte. Er zijn veel vaste staanplaatsen maar gelukkig ook nog 1 veldje voor onze tent. Weer geen internet. Vandaag geen last van knie gehad. Met dit tempo gaat het wel lekker zo. De weg naar de camping was erg steil maar we zijn er toch fietsend tegenop gekomen. ’s Avond pizza gegeten in dorp.
Overnachting in Chiry – Ourscamp LA MONTAGNE
20-05-2011
Toevallig na een tocht van ruim 100 km met vele klimmetjes op een camping in Hennonville aangekomen. Er zijn toevallig ook Steve en Guy en een man uit Leerdam, die we ook al eerder in Londerzeel hebben gezien, op dezelfde camping. Met z’n allen een biertje/rose gedronken was erg gezellig. De man uit Leerdam had vorig jaar een kunstknie gekregen.
Vanavond hebben we afgesproken om gezamenlijk nog wat te drinken. Met de klimmetjes zijn we vandaag wel een beetje op de proef gesteld.
Mooie paarse velden met bloemen gezien, jammer dat het koren nog zo groen is hier.
overnachting Hennonville camping.
21-05-2011
Gisteravond na het eten is toch iedereen op tijd naar bed gegaan ipv nog even na te borrelen.
Het was denk ik toch wel een vermoeiende dag voor iedereen geweest. Kille nacht gehad. Vandaag ook weer goed weer gehad. Weinig wind, droog en meteen zon vanmorgen.
Bij een klim schoot er een zonnebadende salamander in de berm tussen de struiken.
Overnachting Condé sur Vesgre camping.
22-05-2011
Mooie rustige wegen gehad met enkele klimmetjes. Camping in Bonneval gevonden. Nu we het routeboekje beter bekijken zijn de camping ook makkelijker te vinden. Voordat we naar de camping gaan eerst even op een terrasje gezeten want er was een soort braderie in Bonneval met veel agrarische invloeden. Er viel nog al wat te bekijken ook al omdat je al meer dan één week van huis bent natuurlijk!! Maar in Frankrijk moet je wel goed zoeken!
’s Avonds is het niet gekookt maar traditioneel friet gegeten (met kip). Ome Toon koos wat anders maar dat stilde z’n honger niet dus nog maar een portie friet erachteraan! Verder ben ik die dag het bestek, de tandenborstel kwijt geraakt. Stuurtas in restaurant gerepareerd na het eten. Naald kunnen lenen van restaurant, draad had ik wel. Gevraagd of er internet was omdat ik voor een goed doel aan het fietsen was, werkte ook goed in Samoen en dat was er. Dit was vrij in gebruik, dat hadden we eerder moeten weten. Nu moesten we snel even alle reacties doorlezen en konden op sommige nog reageren voor dat het restaurant dicht ging.
Wel leuk om onderweg alle reacties te kunnen lezen en dat iedereen zo meeleeft.
23-05-2011
Verschillende lange wegen gehad tegen de wind in. Het was vandaag warm! Daarom dus erg zwaar. Ook meer kilometers gemaakt dan gemiddeld nu 100 km. Morgen voldoende water
meenemen voor de zekerheid. Ook hebben we de week eens doorgenomen en we moeten meer dingen gaan bekijken en dit als rustmoment gebruiken. We gaan een beetje te snel.
Overnachting in Chateau – Renault.
24-05-2011
Ons voornemen is vandaag gedeeltelijk gelukt. We gaan morgen nog meer ons best doen.
Vandaag verschillende mede-pelgrims ontmoet onderweg. Wat ons opviel, het waren meestal Brabanders dit we ontmoet hebben. De fietsen houden het ook goed niet onbelangrijk voor ons. Want het is soms een heel gestuiter over de Franse wegen. Zeker in dorpen en steden. De weg repareren gaat hier niet zo moeilijk. Want waar een gat is, wordt dit volgegooid met asfalt en heb je een bult. Want gelijk maken kennen ze niet, dus er blijf hobbelen!
In Tours in de kathedraal ’n stempel gehaald. Het is een mooie kerk met veel gebrandschilderde ramen met ieder een eigen verhaal. Door de stad fietsen is het minst plezierige wat er is. Gisteravond nog 2 studenten ui Nederland gesproken op de camping. Ze fietsen de zon achterna. Het spelletje met de 2 koorden laten doen, ze waren er bijna uitgekomen. Dus kregen ze toch maar de blikjes bier die wij teveel hadden ingekocht en morgen niet mee willen nemen. Op weg naar camping nog 2 dames tegen gekomen die vanuit Madrid naar huis (NL) fietsen.
overnachting Ste. Maure –de-Touraine.
25-05-2011
Het werd in de loop van de dag steeds warmer, dus zweetshirt uitgedaan en dat fietste al een stuk fijnen. Verder door mooie omgeving gefietst en nog enkele kilometers met een fietsclubje mee op gefietst, meegezogen door peloton. Ome Toon nog een praatje gemaakt met mede fietser. Ik fietste langs enigste dame in peloton dit geen bonjour terug zei, dan ben ik ook snel bijgekletst! Steve & Guy waren nog naar Poitiers gefietst met de hoop op camping daar. Dit was helaas niet het geval en ze moesten noodgedwongen terug fietsen. In Dissay nog foto’s gemaakt van chateau. ’s Avonds heb ik Steve en Guy gevraagd of ze het spelletje met de 2 koordjes konden oplossen. Dat was ze gelukt en ook de knoop in de handdoek leggen zonder deze los te laten. Camping municipal in Chasseneuil du Pointou gevonden (vlak boven Poitiers). Er zijn ook meer pelgrims op deze camping komen staan. Huub & Toon, Steve & Guy en Wim & Henk hebben ook voor deze camping gekozen. Een eindje buiten de camping in groot overdekt winkelcentrum eten voor vanavond + zakmes gekocht (onderweg ook kwijt geraakt). Huub & Toon hebben de weersvoorspellingen gezien voor morgen, buien en 20C. Dat is in ieder geval al mooi. De aankomende dagen wordt weer ook minder mooi, buien enz. We wachten maar af wat ons te wachten staat. Vandaag ook de 1000 Km grens gepasseerd.
Overnachting Chasseneuil du Pointou municipale camping.
26-05-2011
Sanne vanmorgen natuurlijk gebeld om haar te feliciteren met haar verjaardag. Het zou een buiige dag worden maar dat is uitgebleven gelukkig, wel veel wind gehad. Vandaag wel een slang de berm in zien schieten. Die lag lekker op het warme wegdek in de zon. Later die dag een ree met jong vlak na een bocht. De ree schoot weg, het jong liet zich instinctief meteen vallen en ding in dekking liggen. Ome Toon wilde voorzichtig een foto maken, maar toen schoot het jong toch ineens weg. Heb vanavond op de camping gebruik kunnen maken van internet met de laptop van Steve. Er was WIFI op de camping dat was wel fijn, konden rustig de site weer eens bekijken en reageren. Nog tip gekregen onderweg om ook eens pain de rozijn te proberen ipv pain du chocolat. De ravioli heb ik de 1e 3 jaar genoeg gegeten. Is wel voedzaam en lekker maar na +/- 12 dagen ravioli word het eens tijd voor iets anders. Vandaag door mooi dorpje gekomen, Nanteuil en vallee maar niets te eten en erg doods terwijl er in de gids aangegeven staat dat er van alles te kopen is! We zijn naar de camping begeleid door iemand van gemeentehuis dit met z’n auto voorop ging rijden. Tot nu toe zijn de Fransen erg behulpzaam en in het verkeer gaat het ook goed. Er wordt met een ruime bocht om ons heen gereden. Dat hadden we anders verwacht maar ze gedragen zich erg netjes.
27-05-2011
We zijn vertrokken en gisteren besloten om niet via Angoleme te rijden. Het was vandaag redelijk veel klimmen tov. andere dagen maar met goed weer was het goed te doen. Vandaag was ook m’n wielertenue herkend iemand (Annie van Annie en Leo uit IJsselstein Lb) ze hebben zelf een autische zoon vandaar dat ze het Fragiele X-syndroom kennen. Op de camping nog met Annie en Leo gesproken over hun zoon. In Torsac een stempel gehaald was wel mooi dorpje maar erg klein met eigen gemeentehuis, zoals je hier zoveel van die dorpen ziet. Nog in Torsac in kerkje geweest, was wel apart mooi en eenvoudig.
Nog 2 dames (Annie & Ria) uit Zundert gesproken en die hadden goed de vaart erin en deze camping vonden ze niets dus moesten ze weer verder. We konden nog kersen plukken op de camping.
Overnachting op camping tussen Bonnes en St. Aulaye
28-05-2011
Het was vannacht erg koud, iedereen stond vanmorgen met koude handen alles op te ruimen en ondertussen handen te warmen. We waren als laatste weg maar wij eten altijd voor vertrek. Er waren er ook zie een hand muesli in de mond doen water na en ze hebben gegeten!! Dat is niets voor ons. Vandaag ook ineens in de wijnstreek beland! Vandaag weer op ferme camping beland. Eenvoudig maar goed. Gisteren waren Annie & Ria niet tevreden over camping maar op deze camping is het nog iets minder maar ze bleven toch. Er is toch door iedereen die op deze camping staat een flinke inspanning geleverd om er te komen. Camping ligt op een flinke heuvel. In St. Emilion op bankje gezeten en wat gegeten en gekeken. En dus wat zitten flauwekullen over wat er alle maal te zien was.
Steve & Guy vandaag niet meer gezien, helaas.
Morgen gaan we le Landes in, niets als bossen heb ik me laten vertellen. Met allemaal lange rechte wegen.
Overnachting op camping te Loupiac.
29-05-2011
Boerencamping tussen Pilou en Taller met oprit van 1,5 km!
Rita probeerde met steeds te bellen onderweg en pas op de camping kon ik opnemen.
Ze had een treurig bericht, Helma v. Boekel was plotseling overleden, na hersenbloeding.
Dit was niet zo’n mooi bericht na zo’n monsteretappe die we vandaag hadden gehad.
’s Avonds nog vaak aan Anton en kinderen gedacht, wat moet dat toch een klap zijn geweest Helma ineens weg!
Vandaag hebben we 135 km gereden we staan ook met Wim en Henk op de camping. Ze weten nog niet welke weg ze over de Pyreneeën nemen. Het leek vandaag wel of ze de bomen langs de weg extra hebben gekapt om ons vandaag op de proef te stellen. Onderweg was ons water nog op geraakt. Maar op ’n kerkhof konden we ze weer met fris water bijvullen. Ome Toon heeft op kerkhof nog even St. Jacob bedankt, over hem niets dan goeds. Het kerkhof van Onesse et Laharie heeft ons weer gered! En dan net op deze dag!
Overnachting boerencamping tussen Pilou en Taller.
30-05-2011
Camping was vandaag moeilijk te vinden. In boekje stond bij een oude abdij maar zijn het goede bordje bij brug voorbij gereden. Na een stevige klim en gezoek toch camping gevonden. Op camping kregen we nog een flesje bier aangeboden van eigenaar. Later kwam nog een Nederlands stel de camping oprijden. Ze zijn gebracht door ’n nicht van de eigenares want ook dit stel kon de camping niet goed vinden. ’s Avond nog even dorp in geweest op nog een biertje te drinken op deze dag. Daarna ons eten gekookt op de camping en lekker onder afdak gegeten.
Overnachting in Peyhorade (boerencamping)
31-05-2011
Vanmorgen met regen vertrokken en tot in de vroege middag regen gehad, onze 1e regen. Dus we mogen niet klagen met deze miezeregen. Vandaag gefietst tot St Pied de Port omdat we morgen dan onze eerst serieuze klim moeten ondergaan. Voor ons beide de eerst ervaring met zo’n berg. Toen we het stadje/dorpje in kwamen rijden komen we Wim en Henk tegen met allebei een fietstas in de hand. Ze gooide de handdoek in de ring en besloten om te stoppen. Het ging niet meer, ze hadden de fietsen al gestald bij hotel en hadden ook al hun treintickets naar huis. De trein zou 16:30u vertrekken. We wensten ze goede reis maar wij wisten ook nog niet hoever wij zouden komen. Maar we laten ons niet bang maken. Het stadje was verder heel erg toeristisch, daar vind ik niet zoveel aan.
Dus camping municipale opgezocht en tent opgezet, spullen wassen en we zouden in stadje gaan eten. Onderweg nog ’n ander Nederlands stel, Hans Loeffen, Ria en Annie, Joop (uit Boxtel) gezien. Allemaal hier gestopt om morgen de Pyreneeën in te gaan.
Overnachting camping Municipal in St. Pied de Port.
01-06-2011
Vanmorgen met goed kimweer vertrokken, droog, watering zonnetje. Onze Belgen gisteravond nog gezien tegen bedtijd. Ik hoorde de stem van Steven dus eens even rond kijken en jawel hoor daar waren onze zuiderburen ook. Ze nemen vandaag een rustdag, Steven heeft last van z’n knieën. Het klimmen is verder goed gegaan. Wel lang met af/toe steilere klim maar het was goed te doen. Het was een afstand tot deze camping van 34 km. De eerste 13 km heuvel op heuvel af, daarna 16 km klimmen en dan tot camping 5 km omlaag. Onderweg omhoog Hans Loeffen (Nijmegen) ontmoet en met Hans verder omhoog gefietst. Elkaar boven, op de foto vereeuwigt. Nog bij Roncevalles een kopje koffie gedronken met Hans en besloten om samen naar de camping te gaan (Espinal) en samen te eten vanavond. Tot ontdekking gekomen dat de bovenste ophanging van de lowriders los is. Dus morgen zsm repareren. De rit voor morgen is gepland naar Puente de Reina via Pamplona. Hans gaat om Pamplona.
Overnachting camping te Espinal.
02-06-2011
Het was gisteravond wel koud zo vlak onder de top. Vanmorgen was het ook nog koud, dus goed gekleed richting Pamplona. In Pamplona zag ome Toon een doe het zelfzaak dus lowriders met slangenklem gerepareerd. Door Pamplona gereden verder geen bijzonderheden gezien wel drukke stad. Op naar Peunta la Reina waar Hans misschien ook wel heen gaat. Maar niet gezien vandaag. Besloten op tent bij albergue op te zetten, eten kunnen we binnen in albergue tussen 18:30u en 20:30u. We stonden boven op een heuvel en het waaide stevig zodat we veel moeite hadden om tent op te zetten. Er kwam nog een fietser met tent. Het weer is hier tot nu toe slechter als in Frankrijk, veel wind(wel in de rug), weinig zon en droog.
In Puenta la Reina was ’s avonds niet zoveel te doen, tenminste niet in de tijd at wij er waren, misschien moeten we nog wel aan de Spaanse tijden wennen.
Het eten was goed verzorgd ome Toon koos voor wijn bij het eten maar wist niet dat ze dan een halve liter bedoelden, proost! Later na het eten werd er stevig door gedronken in de eetzaal. Wat ons tijdens het eten erg op viel dat er overal Spaans gesproken wordt.
Toen we in de tent lagen was het net alsof er een feest aan de gang was.
De volgende morgen gingen de meest wandelaars dezelfde tijd als wij weg zo rond 08:00u.
Sommige moesten nog snel spullen in de auto leggen en 2 flessen wijn in de rugzak doen!!
Overnachting bij albergue in Puenta la Reina.
03-06-2011
Vandaag veel klimmetjes gehad onder de volle Spaanse zon. J4F, ik heb vandaag winkel met dropjes gevonden dus het was weer even genieten. Klimmen onder de zon is voor mij geen pretje, geef mij maar wat koeler weer!
Vanavond is de avondwake van Helma.
Jos Raaijmakers vandaag 50 jaar geworden, nog even gebeld. Vandaag ook nog Steven & Guy weer ontmoet. Steve was gevallen met z’n fiets. Tijdens het fietsen op de routebeschrijving gekeken maar toen in greppel gereden. Maar de greppels langs de Spaanse wegen zijn wel erg diep, Steve had gelukkig zelf niets. Op de camping stond ook een frietautomaat! Dit had ik nog nooit gezien. Steven zei dat zoiets in België niet kan. In België moet men van de friet en het bier afblijven zei Steven, die zijn “ heilig” . Het Spaanse landschap is erg mooi we zijn ook al verschillende keren gestopt om foto’s hiervan te maken. We zouden met Steven en Guy gaan eten vlakbij de camping maar daar hadden ze alleen maar kleine hapjes. Steve en Guy blijven er wij gaan de stad in voor een flinke hap eten. Vanavond in de stad gegeten, lasagna en spaghetti. We staan wel op mooie camping maar ook de duurste tot nu toe. ’s Nacht was er een groot feest in de stad (vlakbij ons) met veer herrie en vuurwerk. Tot ong 23:00u maar om 03:30u moest er nog meer vuurwerk worden ontstoken. En om 05:30u kwamen enkele jongeren terug van vrijgezellenfeest en die blijven wat luid praten tot we gingen. Wat een fijne nacht!
Overnachting in Logrono
04-06-2011
Tent afgebroken na een gebroken nacht in Logrono!
Onbegrijpelijk dat Guy niets van dit alles heeft gemerkt.
Logrono uitkomen was even moeilijk maar we zijn weer op het goede pad terecht gekomen.
Vandaag ook niet veel gefietst ivm afstand van de campings. Steven en Guy hadden ook al in refugio geslapen, wat niet goed bevallen was. Veel geloop ’s nachts naar de wc en om 06:30u de lampen aan, dat waren ze niet gewend.
We fietsen weer tussen de druivenstruiken met grote stenen er onder, deze liggen er om warmte vast te houden. We fietsen in de Roja-streek.
Tijdens de crematie van Helma heb ik een steentje opgeraapt in de buurt van Najerra. Deze steen zal ik met de steentjes van m’n opa’s en oma’s en schoonvader bij Cruz de Ferro neerleggen.
Camping in Berceo gevonden en toen we even een pilsje aan het pakken waren kwam het met bakken uit de hemel vallen, dus maar even wachten met tent opzetten. Nadat we de tent opgezet hadden begon het weer flink te regenen. Bijna het routeboekje kwijt geraakt ik dacht dat het misschien van de fiets afgevallen was en buiten lag en dus kletsnat zou zijn. Maar toen ik binnen ging vragen of ze een boekje hadden gevonden hoorde ik als iets van Santiago roepen van mensen onder elkaar. Gelukkig lag het nog gewoon op tafel waar we gezeten hadden. Volgende keer moet ik toch beter opletten.
Toen we gedoucht hadden zouden we gaan eten. We kwamen binnen om ook te gaan eten en wie zaten daar achter in de kantine te eten, Annie en Ria. Ze hadden voor deze nacht een blokhut. Weer hadden ze een kapotte band gehad, ze hadden hem nu opgepompt hangen in de blokhut en vroegen of we ze morgen konden helpen om deze erop te leggen. Natuurlijk doen we dat. Het bestellen van eten ging een beetje moeilijk. We kregen friet met 2x gebakken ei en we dachten dat we iets met vlees kregen. Omdat ik geen vis en eieren hoef heeft ome Toon deze eieren op gegeten en ik wat friet van ome Toon. Daarna het vertaal boekje erbij gepakt maar het klopte wel, wij hadden het verkeerde besteld maar we wisten nu wel wat het Spaanse woord voor ei is: Huevos!
Met Annie en Ria afgesproken dat we ze morgen voor vertrek zouden helpen met hun band nu was het was aan de late kant geworden.
Overnachting op camping in Berceo.
05-06-2011
Vanmorgen toch weer met goed weer vertrokken via St Milan. Maar zoals afgesproken eerst langs Annie en Ria om te helpen met band en dan zouden wij een bakje koffie krijgen. M’n krukje is vanmorgen echt kapot gegaan en ligt sinds vanmorgen in de container in Berceo.
Het klooster in St. Milan is een groot **** sterren hotel geworden, dat is jammer. Dit is een belangrijke plaats voor de Spanjaarden want hier zijn de eerste Spaanse geschrifte vastgelegd. Toen maar op weg naar Santo de Domingo (de legende met haan en kip) maar om deze te kunnen zien moest je betalen om in de kerk te komen en dus ook voor de stempel, dan gaan we dus niet doen! Er zijn hanen en kippen genoeg om te zien, deze zullen echt niet anders zijn. Daarna geprobeerd om in div. plaatsen menu del dia te krijgen maar dit is niet gelukt, dus maar in Tomantos bij kerk in schaduw ons stokbrood opgegeten. Terwijl we zaten te eten zagen we dat er op de kerktoren ooievaars een nest hadden gebouwd, hartstikke mooi gezicht.
Daarna richting Belrado om camping te zoeken. Via ruimtelijk landschap, brede wegen weinig verkeer en mooie vergezichten terecht gekomen in Belorado.
Een camping was er niet alleen een albergue, om het ook eens mee te maken zouden we dat doen. We hadden een 6 pers.kamer, maar de kamer naast ons moest wel door onze kamer naar toilet.
Het was ook niet duur trouwens ong. € 18 (2 pers.) voor slapen en warm eten ’s avonds. Er was een vaste tijd om gezamenlijk te eten we zaten met een Engels stel aan tafel en hadden gezellig gekletst. Maar als we bij een stel aan tafel zaten waar we de taal niet van spraken is het natuurlijk minder. Maar zoals altijd op de camino, het komt altijd weer goed!
Het eten was goed en de bediening was ook uitstekend, allemaal door hetzelfde personeel als die iedereen in de albergue ontving. Morgen weten of we dit vaker doen. Het dorpje in gelopen op het vocht weer op peil te brengen, ook belangrijk. Daar zagen we Bart en Ingrid uit Warnsveld, daarna kwamen Annie en Ria er ook bij zitten. Met Ria nog een serieus gesprek gehad, ze heeft een zoon die aan de drugs is en legt daarom een steentje bij Cruz de Ferro. Terwijl ze dit verteld kwam er ook een traantje te voorschijn. Toch mooi om elkaar steeds beter te leren kennen.
Morgen in Burgos moet ik nieuwe schoenen kopen ze zijn aan einde van Latijn, zool los, hak los kortom hoogste tijd! Want op badslippers fietsen is ook niks.
Overnachting in Belorado (albergue)
06-06-2011
Gisteravond nog met Duitser in de tuin gekletst over van alles en nog wat. Om 22:15u naar bed gegaan, lichten waren al uit! ’s Nachts ben ik nog naar toilet geweest en zag dat de Française van onze kamer op de harde bank bij de ingang lag te slagen en ze snurkte een beetje. Ik dacht nog dat is sociaal als je snurkt dan apart te gaan liggen. Vanmorgen lag ze weer in d’r eigen bed! Om 06:00u deed de Duitse jongen waar we mee in de tuin gezeten hadden het licht meteen aan! Omdat er voor ong. 35 pers maar 2 toiletten waren bleef ik nog even liggen. Ik had geen zin om om billenknijpend in de rij te gaan staan! Dus liet ik eerst de grote meute maar voorgaan. Er werd wel weinig gesproken op onze kamer dat was me wel opgevallen. Later vertelde ome Toon wat er die nacht had afgespeeld. Ik ben gaan liggen en ben bijna meteen gaan snurken en niet te zacht en onregelmatig ademend. Het Franse stel begon er al een beetje over te mopperen, die Duitse jongen ook. Terwijl we het de avond ervoor nog met die Duitse jongen over gehad hadden, het snurken op zo’n grote zaal. Hij was het wel gewend want z’n maat snurkte ook. Maar dit was schijnbaar van een hele ander orde!
En de vrouw van het Franse stel was op de bank gaan liggen omdat ik snurkte. Ik ben even opgehouden en toen is de Franse man z’n vrouw schijnbaar weer gaan halen. Daarna ben ik weer gaan snurken. Ome Toon wilde er even niet meer bij horen. Dus hebben we besloten om niet meer in albergue te gaan slapen alleen bij uiterste noodzaak!
Iedereen die de Camino loopt/fietst weet dat er altijd wel iemand op zo’n zaal snurkt en heeft toch oordopjes bij maar hier was schijnbaar niemand op voorbereid, ik denk dat ik van nu een Camino verbod heb opgelopen!
Vandaag na het middageten begon het te regenen net als we willen vertrekken. Dan maar even wachten. Toch maar besloten om regenpak aan doen en fietsen. Bart en Ingrid zagen we ook al langs komen richting Burgos. We waren net onderweg en zagen in de verte ook 2 fietsers dit waren Annie en Ria. Bij een helling van 14% komen we bij elkaar en fietsen gezamenlijk door de regen verder naar Burgos. Net voor Burgos zagen we een bordje camping en wij stopte en zij fietsen verder en we hebben ze ook niet meer gezien. Bart en Ingrid waren ook op de camping evenals Hans Loeffen. Later komen er nog 2 Nederlanders nl. bij Wim en Piet.
Op de camping aangekomen was het niet ideaal om in de regen tent op te zetten. Het bleef maar regenen. Er was ook een albergue op camping. Dit was geen echte albergue maar een soort stacaravan/container met alleen maar bedden. Voor sanitair kon men gebruiken maken van sanitair van de camping. Maar gezien de ervaringen vorige nacht even verder geïnformeerd. De laatste 2 dagen had er niemand geslapen, we gaan de gok wagen en gaan er slapen.
Hans had z’n tent gisteren al opgezet. Maar Wim en Piet wilde er ook wel gaan slapen, maar we hadden ze gewaarschuwd over wat er de afgelopen nacht was gebeurd. Ze gingen in de verste hoek liggen. Daarna kwamen er nog 5 Spanjaarden bij, die wisten van niets. Volgens mij is het die nacht wel rustig gebleven, heb van niemand niets gehoord.
Omdat er de volgende dag slechter weer werd aangegeven zouden we een dag in Burgos blijven.
07-06-2011
’s Morgens naar kathedraal geweest en door stad gelopen koffie gedronken. Geen pelgrimspaspoort bij dus konden we geen stempel halen in kathedraal. Kathedraal zag er mooi uit maar echt weer allemaal goud wat er blink in die Spaanse kerken! We konden een gedeelte zien om meer te kunnen zien moesten we het betaalde gedeelte in, wat we niet gedaan hebben. Er komen nog mooie plaatsen genoeg voor een mooie stempel. Toen weer terug naar camping en ’s middags heb ik nieuwe schoenen gekocht bij Declathon in Burgos. Want de andere sportwinkel in Burgos heeft siësta, Declathon buiten de stad bij groot winkelcentrum was gelukkig open. Daarna nog onderhoud gedaan aan fiets en nog een pilske gepakt op slagen van Sanne! Al onze bekende fietsende medepelgrims zijn ons voor richting Santiago, maar er zullen er nog meer volgen om kennis te maken. Tijdens kopen van schoenen nog een Nederlands stel gesproken, misschien treffen we ze nog onderweg. Het weer is toch steeds droog gebleven maar wel koud, zeker voor Spanje.
Overnachting camping in Burgos.
08-06-2011
Met fris weer, wel droog, vertrokken uit Burgos. Onze medepelgrim (wandelaarster) uit Frankrijk die ook in de albergue geslapen heeft de afgelopen nacht geeft het op. Ze voelt zich erg ziek en heeft het steeds koud. Jammer dat je zo moet opgeven. Tussen de middag in Castellanos de Castro gegeten. Het leek wel alsof er nog nooit een fietser door dit dorpje was geweest! Net een verlaten dorpje met vele leeg staande ingevallen huizen. Bij kerk op heuvel in dorpje lekker gegeten. Nu op naar St. Anton dit zou nog een lange rit worden over lange wegen. Dan ineens na een bocht is daar ineens de ruïne! Diverse foto’s gemaakt omdat het dezelfde naam heeft als m’n reisgenoot. Er waren opvallend veel Nederlanders op de camping. Achteraf hoorde we dat deze camping als enigste in de omgeving in de campinggids stond als je van Portugal afkomt. Het was ook een goedkope zeker buiten het seizoen. ’s Avond nog door dorpje gelopen en wat opviel was dat de straat van de Camino, dwars door dorpje er goed uitzag. Maar als je door de straatjes buiten deze weg liep het er treurig uitzag. Slecht onderhouden er stond nog een bank op pallets met een fles met water er langs voor de pelgrims. Maar die bank zag er zo vies uit dat je het ook wel laat om het water uit die fles op te drinken. De bedoeling van de bewoners is goed maar het was er echt armoe!
In cafeetje nog wat gedronken en aan de praat geraakt met bewoners. Er was er eentje die wat duidelijk wilde maken toen hij hoorde dat we uit Nederland kwamen. Maar we konden elkaars taal niet verstaan. Dus er werd een papiertje gepakt met een man en een vrouw erop. Met een pijl van de man naar de vrouw van een anders stel dat hij getekend had. En van die vrouw naar nog een anders stel wat hij omcirkelde. We begrepen het de eerst man was hij zelf en de laatste man was zijn opa en die kwam uit Nederland. Prachtig hoe we er toch zijn uit gekomen! Op de camping nog even de site bijgewerkt en toen lekker gaan slapen.
Overnachting in Castrojeriz
09-06-2011
Rustige etappe over de Meseta. We hoefden vandaag niet zo ver. Het was nog frisjes vanmorgen, later kwam de zon. Gelukkig niet zo fel want dat kunnen we niet gebruiken op dit stuk. Bijna de hele dag wandelaars rechts van ons op 5m. Het was hier niet zo druk met wandelaars. Bij Fromista foto’s gemaakt van sluizen van Canal du Castilla en we kwamen weer in een schaapskudde terecht. Dat is wel mooi die lopen hier zomaar op de grote weg achter herder aan. De honden hoeven niet zoveel in te grijpen en de schapen weten precies wat ze moeten doen.
Op camping gewassen, gedoucht, tent opgezet, verslag schrijven enz. dit zijn meestal de dagelijks rituelen die we doen na aankomst. Vanmiddag korte siësta gehouden onderweg na het eten op een bankje. Daarna richting camping deze was snel gevonden aan rand van het dorp/stad. We zijn tot nu toe de enigste met tent.
Ben m’n zwarte pet kwijt geraakt dus vanavond nog een andere kopen want dat kan niet zon op m’n blote bolletje. Ome Toon moet ook nog naaigarnituur kopen om zak van de tent te repareren.
Overnachting op camping in Carrion de los Condes.
11-06-2011
Vandaag verder over de Meseta. Ook vandaag een echte Chinees gezien (met typische chinese hoed) hij eet niet alleen met stokje maar deze liep ook met stokjes! Helaas geen foto kunnen maken onderweg. We moesten vandaag ook veel over de oude beruchte N-120. Dit was geen pretje om over te fietsen. Maar toch nog gevaarlijk voor de ene auto die langs kan komen. Er is een snelweg langs gemaakt waar iedereen gebruik van maakt behalve het lokale verkeer.
We fietsen dus over een bijna lege boulevard!
In Sahagun aangekomen zagen we overal grote hekken langs de weg staan. We vroegen ons af waar die voor waren. Op een poster zagen we dat er dit weekend ( 2e Pinksterdag) stierengevechten waren. Van de ene kant wilde we dit mee maken, we waren er nu toch. Maar dan zouden we 2 dagen moeten blijven. Toch nog besloten door te rijden. Mochten er geen spectaculaire momenten zijn hebben 2 dagen verloren. Van Sahagun naar ons onderkomen voor de nacht naar camping in Mansilla de los Mulas. Camping gevonden maar er zal al een fietser uit Nederland op de grond voor de ingang, geen goed teken! Camping is dicht. Rond de camping gelopen en 2 gaten in hek gevonden om camping op te komen. Besloten om dit niet te doen andere fietser fiets door naar volgende plaats. Wij gaan in albergue eten en besluiten dan wat te doen. Bij albergue gevraagd of we in de tuin mochten kamperen. Dat mocht, dat was mooi want in albergue was geen optie meer voor ons. Want anders moesten we 6 km terug voor een eenvoudige camping we weten ook niet wat dat betekend op Spaanse bodem. Beslissing was dus snel genomen. Om de spanning wat weg te drinken 2x groot bier bestelt.
Alle spullen van de fiets gehaald en komt er ineens een vrouw voor ons op matras liggen zonnen. Net op de plaats waar we de tent wilden opzetten. Op gegeven moment ging trainingsbroek uit. Daarna het T-shirt en lag ze daar in ondergoed met T-shirt over hoofd.
Dus dat was makkelijk foto voor de fotoshoot! Ome Toon ging er lekker langs liggen. Na een tijdje rolde ze haar slipje op tot een string! Ik had al zonnebrand klaar gezet mocht ze toevallig ingesmeerd moet worden. Ome Toon ging onderhoud aan z’n fiets doen?!!?
Daarna ging ze op haar buik liggen en trok ze haar slipje nog eens tussen d’r billen. Ome Toon was de ketting aan het smeren maar dat gaat een beetje moeilijk met maar 2 handen.
Ik had hem al op de mooie fietsenstalling gewezen maar hij maakte hier geen gebruik van!
Intussen div. foto’s genomen om toch het een en anders vast te leggen.
Later zijn we wat in contact gekomen met haar. Ze komt uit Rusland en is de Camino aan het lopen. Ze kent een beetje Engels. Maar ze kent volgens ons de taal van het lichaam beter.
Na het eten het onze site wat bij gewerkt.
Overnachting in Mansilla de los Mulas
11-06-2011
Vanmorgen was het nog een tijdje frisjes wel droog en mooi. Verder is er onderweg weinig gepraat, weinig gebeurd. Op financieel opzicht zijn we er wel op vooruitgegaan. Ome Toon had €50,– gevonden op straat. Ome Toon besloot dit in de pot te doen. Lange wegen weg gewerkt terwijl we daar me bezig waren doemde in de verte de bergen op voor morgen!
De eerst komt zo ronde de middag aan de beurt, Cruz de Ferro ! Dus daar leg ik morgen de steentjes neer en maak ik ook de enveloppe van Paul & Jeanekke open. Verder net nog even m’n 1e siesta gehouden. Nu fietsen we nog even het dorp in. De camping word wel grappig aangegeven. Ze hebben 3 bordjes gekocht met daarop “camping 500m”.
Het eerste bordje staat op ong. 1,5 km van de camping, de volgende staat op 500m van de camping en de laatste staat op 100m van de camping waarvan op het bordje de laatste “0” is weggekrast! Mooie goedkope oplossing toch.
Overnachting in Hospital de Orbrigo.
12-06-2011(1e Pinksterdag)
Gepland om in El Acebo te slapen vanavond. Maar er is geen veldje achter de bar, volgens het boekje was die er wel. Dus doorgereden naar Molinaseca. Op een pand in El Acebo nog een pand gezien met een ADT-sticker op pand. Dat verwacht je niet in zon klein dorpje midden in de bergen. In Molinaseca bij albergue aangekomen konden we de tent opzetten. Maar aan de andere kant stonden allemaal stapelbedden buiten onder een overkapping. Dat leek ons ook wel iets. Dus gevraagd of dat ook mocht ipv tent opzetten. Tent kost €3,– en bed onder overkapping kost €5,–. Beheerder vond het goed dat we daar sliepen het was toch niet druk zei hij. Vanavond nog op pad voor eten en we kregen van beheerder een goed adres door. Hij had helemaal gelijk. Vandaag mooie klim gehad, hij viel wel mee. Toen we bij Cruz de Ferro aankwamen was het lekker rustig, daarna werd het steeds drukker. De steentjes op de top bij de paal neergelegd ter herinnering. Bij Cruz de Ferro nog even bij iedereen van de ‘steentjes’ stil gestaan. Kreeg nog wel een brok in m’n keel bij de gedachte aan iedereen. Theo omdat ik steeds te laat was om echt afscheid te nemen, Helma zo plots zo jong!
Daarna de enveloppe van Paul & Jeanekke opengemaakt, dit moest eigenlijk op een moeilijk moment! Maar dat had ik de 3e of 4e dag toen het probleem met de knie er was. Dat vond ik nog niet moeilijk genoeg en het was nog zo vroeg in de tocht naar Santiago. Dus vandaag opengemaakt, dit vond ik een beter moment. Waarom? Ik voelde me er gewoon beter bij.
Verder rustig moeten afdalen ivm sterke afdaling, scherpe bochten en slecht wegdek. Daarom wel mooie foto’s kunnen maken. Gisteren hadden we een soort bonen/erwtensoep gegeten waarvan we gisteren en vandaag nog plezier van hebben!!
Overnachting in Molinaseca.
13-06-2011 (2e Pinksterdag)
Volgens ons kennen ze geen vrije dag op 2e Pinksterdag. Vannacht goed geslapen. Vanmorgen geprobeerd speling uit voorwiel te halen. Dit was teveel geworden. Beheerde sliep nog anders had ik gereedschap kunnen vragen. Hij is ook een verknocht fietser. In eerste instantie dacht ik dat het probleem opgelost was maar in de stad bleek toch van niet. Dus een fietsenmaker zoeken in Ponferra. Er zouden er 2 zijn, dus geen probleem dachten we. Bij de 1e stond een poster op de etalage met tekst erop waar wij niet mee konden. Daarna de volgende gezocht en gevonden. Die verwees ons weer naar degene met die poster op het raam. Daarna naar een sportwinkel gegaan en die stuurde ons door naar een fietsenmaker die het wel op kon lossen. Dit was ook binnen 2 min. gebeurd maar dat wist ik al, ik had alleen het gereedschap niet. Als deze fietsenmaker niet open was dan was ik naar een garage gegaan om even gereedschap te lenen. Maar zo was het beter. Hij wilde geen vergoeding maar heb hem toch iets gegeven zodat hij een pilske of koffie kon pakken. Daarna richting Villafranca gereden. Maar er was geen camping te vinden of albergue waar we tent konden neer zetten. Buro van tourismo had natuurlijk siesta! Via een politieagente naar Vilela gestuurd waar wel een camping was. Ze reed nog een eindje ons vooruit. Camping was een groot woord, we staan als enigste op de camping. Van het weekend was het erg druk geweest zei de eigenaar maar daar waren geen sporen van te vinden op de camping! We kunnen hier vanavond ook eten. We hebben aangegeven geen vis en geen eieren te lusten. We zijn benieuwd naar vanavond. Remblokjes van voorwiel vervangen met het oog van de aankomende afdalingen.
Het eten was echt uit de kunst wel hadden de hele tocht nog niet zo goed gegeten. Eerst leek het alsof alleen gesneden plakjes vlees met brood kregen. Dus wij flink eten van deze gang.
Maar dit was het voorgerecht zoals later bleek. Het hoofdgerecht was een flinke bord met flinke lap vlees en friet. Met een schaal gemengde salade was het helemaal af. We hebben ons helemaal klem gegeten. En de vrouw des huizes kwam maar steeds vragen of het genoeg was.
Het was veel en lekker, mooier kon het niet. Later aan de bar nog met eigenaar aan de bar gesproken want de vrouw kon alleen maar Spaans. Het gaat nu met de boeren in Spanje hetzelfde als bij ons 30 jaar geleden.
Na een Spaans borreltje gingen we slapen.
Overnachting in Vilela.
14-06-2011
Vanmorgen gestart om vandaag naar de hoogste top van de Camino te gaan. Het was inderdaad een hele toer om er te komen. Begin van de serieuze klim werd op de weg aangekondigd met de tekst “Now starts hell” . Het was inderdaad ook een pittige rit.
Het vervelende was steeds het verschil van stijgingspercentage, je moest je constant aanpassen. De andere klimmen waren wat gelijkmatiger, daar kon je je makkelijker op instellen. Onderweg nog een Spaans/Frans stel gezien wij haalde hun in en zij ons weer. Ze hadden weinig bagage bij, hij 2 achtertassen en zij 1 tas op het spatbordachter.
Toen ik ’n keer omlaag keek zag ik ze allebei lopen. Dat is op zich normaal en niet erg.
Maar toen we boven op de top in het dorpje Ceibrero waren zagen ze ons weer en vroegen of we de CHAMPONS op de foto wilde zetten. Ik zei dat ik dat wel wilde doen maar zei ik: “Champions never walk”. Ze snapte het meteen en zeiden dat ze maar 100m gelopen hadden.
Ceibrero is een mooi dorpje dat nog steeds in de oude stijl instant gehouden word. Ome Toon vond vooral de eenvoud van de kerk mooi. Deze was inderdaad eenvoudig zeker voor Spaanse begrippen, normaal allemaal goud(kleurige) versierselen in de kerk. Langs albergue gegaan in Hospital maar erg mocht geen tent staan op veldje. Bij een bar gevraagd of zij wisten of er ergens een camping was in de beurt. Er was wel een camping in een dorpje 8 km lager in dal. Maar dat vonden we niks dan moesten morgen vroeg meteen aan de bak.
Dus maar verder gefietst naar Alto do Poyo. Daar was ook een albergue daar gegeten en gevraagd of we daar de tent mochten neer zetten. Dat was goed het was geen camping maar er was een klein veldje op de top. We moesten nog we wat opruimen want er had ’n paard/pony gelopen maar verder was het goed voor ons voor 1 nacht. De douche en toilet konden we van de albergue gebruiken. Bij bord van 1337 Alto do Poyo een grote X gemaakt. Maar eerst een pilske gepakt op de goede afloop van vandaag. Er komen ook 2 fietsers ophoog en pakten ook wat te drinken. Aan praat geraakt en ze bleken alleen op reis te zijn en hadden ong. 2 weken elkaar getroffen en het klikte zo goed dat ze bij elkaar gebleven zijn, mooi toch. Later komt er nog een meisje ophoog gefietst die we niet kende maar de ander Nederlander en Belg kende haar wel (Iris). Later kwam er nog iemand omhoog gefietst die wel een bekend gezicht had maar een zonnebril op had. Vlak daarna nog iemand in geel shirt van de Molenwieken uit Geffen. Dat konden niemand anders zijn dan Huub en Toon. Die hadden we al niet meer gezien sinds de camping bij Poitiers. Ze hadden Iris vandaag geholpen en Iris had hun vandaag door moeilijke momenten geholpen. Ze waren via Somport gereden en ze dachten dat wij ook al veel verder zouden zijn. Het was een grote verrassing voor iedereen. Mooie onverwachte ontmoeting! Toon geloofde natuurlijk (ook niet toen ik hem de foto’s liet zien) niet dat wij vannacht boven op de top zouden slapen en ging kijken of onze tent we wel echt staat. Bij de foto hoort echt de tekst “ Lonely at de top” . Vanavond gaan we aan de overkant eten. We vroegen menu del dia en kregen al meteen eten voor geschoteld. Soep als voorgerecht, daarna friet met vis. Ome Toon maakte de serveerster duidelijk dat ik liever geen vis had maar vlees. Dat was geen probleem dus kwam er vlees aan. En jawel 2 stukken vlees met daarop 2 gebakken eieren, deze waren ook weer voor ome Toon! Er werd in de keuken nog met de hand afgewassen had ome Toon gezien tijdens het eten. Verder goed geslapen op de top. Morgen meteen 12 km afdaling in het vooruitzicht.
Overnachting op Alto do Poyo langs albergue.
15-06-2011
Vanmorgen dus begonnen met afdaling van 12 km. Richting Tricastella. Onderweg zagen we Huub en Toon nog in de verte rijden. Vlak na Sarria stond een fietser langs de weg die de weg vroeg naar Portomarin. Het bleek een wandelaar te zijn uit Italië, hij had last van z’n knieën, had een fiets gekocht in Sarria om zo een paar dagen te fietsen ipv wandelen. Al fietsend uitgelegd dat hij ook de witte pijlen op de weg kon volgen als hij het niet meer wist. Het nemen van een taxi was tegen z’n principe. Later zou hij gaan wandelen zei hij. Op de vraag waarom hij geen ezel gekocht had wist hij geen raad! Huub en Toon zouden ook in Portomarin overnachten en toen we de camping opkwamen fietsen , na steile afdaling, waren zij er ook al. Ze waren de eerst medepelgrims die we onderweg gezien hadden en misschien ook wel de laatste. Samen gegeten op de camping en daarna samen de stad in geweest. En nog wat gedronken. Het weer is nog steeds goed, niet te warm en niet te koud om buiten te zijn.
Freek geslaagd en Cor 50 geworden vandaag.
Overnachting op camping in Portormarin.
16-06-2011
Dit zou onze 1 na laatste etappe worden voor we zouden arriveren in Santiago. Samen met Huub en Toon aan de eerst uitdaging begonnen de klim van camping naar het stadje. Niemand had gedacht dit te kunnen halen maar het is iedereen gelukt. Een tijdje met hun opgefietst samen nog een bakje koffie gedronken en voor ons werd het etenstijd en zij fietsen verder.
Het was toch nog een etappe met verschillende Stevige klimmen en klimmetjes. Maar onze familie heeft er een echte klimgeit bij: Antonio, de semi Spanjaard!
Hij wordt in ’n stad regelmatig aangesproken als iemand de weg niet weet. Ook Huub en Toon vonden ome Toon steeds beter klimmen nadat ze ons voor de laatste keer gezien hadden in Frankrijk. Dat zijn mooie complimenten! Vandaag nog een over gehad dat de tijd echt heel erg snel voorbij is gegaan. Je moet ook echt ’s avond alles opschrijven anders ben je het de volgende dag vergeten. Ome Toon heeft een foto gemaakt van oude boerin in Ligronde.
Onderweg stond de tekst op de weg: Buen Camino Bart.
Vandaag ook de 1e eucalyptusbomen gezien. Ook ’n teken dat we er bijna zijn.
Waar we nu zijn bij albergue Ribadixo is volgens mij ook de plek waar pelgrims de wasten voordat ze Santiago de Compostella binnen zouden lopen. Maar dit weet ik niet zeker omdat het voor ons nog 50 km is voordat we er zijn. De wandelroute is meestal korter als de fietsroute. ’s Avonds nog met iemand uit België staan praten die de Camino al vele malen gelopen heeft en er alles vanaf weet. Vroeger werden de pelgrim door de bevolking geholpen aan onderdak en eten. Dat wil hij nu ook nog voor elkaar krijgen. Hij doet dit uit spirituele overtuiging. Iemand die dit hoorde betaalde voor hem €5,00 voor de overnachting. Terwijl een zwangere vrouw geweigerd. Hij wilde z’n plaats nog afstaan maar dat wilde die vrouw niet zei hij. Ook vroeg hij hoe laat we ’s morgens weg moesten zijn. Ik zei dat ik dat niet wist. Hij liep al ong. 23 jaar de Camino en kon goed Spaans dan kan hij dat toch beter vragen als ik? Dan denk ik dat hij dat toch wel zal weten na 23 jaar. ’s Morgens voor hij ging moest wel z’n tent kunnen drogen vond hij, deze mocht niet nat ingepakt worden. Hij had wel een TREK fiets. Dus zo krap bij kas zat hij nou ook weer niet. Ook wilde hij de wereld wel verbeteren maar dan moest wel iedereen meewerken! Mooie gedachte, zou ik niet opgekomen zijn! Al met al veel te laat naar bed, 23:30u! Voorzichtig de tent ingeslopen om ome Toon niet wakker te maken. M’n slaapmatje had ik nog niet klaar gelegd, dus dan toch maar m’n slaapzak in en slapen maar. Ik had al vaker mijn slaapmatje uitgerold en vergeten het ventiel dicht te draaien en heb toen ook goed geslapen.
Overnachting in Arzua bij albergue Ribadixo.
17-06-2011
Vanmorgen met donker weer vertrokken. Het keek heel anders dan andere dagen, veel dreigender. Bij 1e koffie stop kwamen Huub en Toon langs gefietst en stopte ook om samen weer koffie te drinken en samen op te fietsen. We zijn gestopt om te eten en Huub en Toon fietsen door. We moesten nog verschillende pittige klimmetjes nemen voor we in Santiago zouden arriveren. De laatste uren kwam de regen, tegenwind toch nog opzetten, waar hadden we dit aan te danken? We hebben St. Jacob toch steeds geëerd! En niets verkeerd over hem gezegd! Maar goed we nemen zoals het komt en gaan gestaag door. Voor we Santiago binnen zouden fietsen moesten we flink in de remmen. Dit om bij het bord Santiago een foto te kunnen maken, zoals novellen al voor ons hebben gedaan. Ik had alleen nooit gelezen dat het onderaan een afdaling was. Toevallig kwam er een vrouw met kinderwagen langs die wel een foto wilde maken van ons. Daarna nog door na de kathedraal maar eerst moest er nog flink geklommen worden in de stad. In het centrum aangekomen moesten we nog goed zoeken voor het plein maar uiteindelijk gevonden! Met regen het plein opgefietst er stonden veel mensen maar niemand die we kenden. Foto gemaakt van ons samen op het plein door de kathedraal. Even later komt er een vrouw naar ons toen en vroeg of we een kamer moesten hebben. Maar we zouden eigenlijk naar een camping gaan 11 km buiten de stad. We keken elkaar aan en vroegen de prijs, €15.00 pp/pn. Dit was wel goed maar we het was op de 1e verdieping en de fietsen konden er ook staan. We wilden het wel eerst zien. Bij de controle vonden we het allebei OK. We hadden steeds trouw gekampeerd en nu konden ons zelf een kietelen. Het was midden in de stad wat wil je dan nog meer. Ome Toon had Huub en Toon nog gebeld dat er nog plaats was. Maar ze hadden 3 uur nodig om te beslissen en was de kamer al aan iemand toe bedeeld. Maar zij mochten wel bij de moeder van Helena slapen iets verderop. Het was weer fijn om je met een gewone handdoek af te kunnen drogen!
Nog de stad in geweest en natuurlijk eentje gedronken op de goede afloop van onze reis.
We vonden allebei dat de tijd tijdens de reis omgevlogen was. Als iemand gezegd had dat we er 2 weken over gedaan hadden klopte dat voor ons gevoel ook. We wisten natuurlijk wel dat het niet zo was!
Ik had aan ome Toon ook een prima reisgenoot die me in de moeilijke tijd weer even met beide benen op de grond zetten toen ik problemen met m’n knie had. Hij begeleide me goed tijdens de week nadat het weer kwam opzetten. De grote beklimmingen hebben we samen genomen en andere klimmen deden we op ons eigen tempo. Boven wachten we dan op elkaar.
Het weer speelde natuurlijk wel een grote hoofdrol we hebben 2 halve dagen echt regen gehad. Ongeveer in midden Spanje en de laatste dat met de aankomst, verder ook geen hele hete dagen tijdens het klimmen gehad, dan had ik het toch veel zwaarder gehad. Zon is niet m’n beste vriend. Dit maakt ook een groot deel uit voor wat de tocht voor ons is geworden.
We hebben samen vele mooie momenten gehad en het is een mooie tocht geworden waar ik zeker nog lang aan zal denken!
Nu moesten we nog wachten op onze partners die arriveren zondag in Porto waar ze een auto huren en naar Santiago komen rijden. Dan zijn nog 4 dagen samen om Santiago en omgeving te bekijken. Een van de fijne dingen was dat ik me in het hotel weer met een gewone handdoek kon afdrogen! We zijn nog naar Finisterra geweest om m’n versleten sokken te verbranden op de rotsen in de kust. Een dagje naar a Coruna geweest daar is een mooie kust. En dagje naar Porto, dat was ook een geweldig mooie stad. Op 24 juni weer naar huis gevlogen geland in Eindhoven waar de familie met een mooi spandoek ons stond op te wachten. En waar de vele Spanjaarden ook voor klapten want er stond ook in het Spaans op Welkom thuis!
Blij iedereen weer te zien en we zijn meteen samen gaan lunchen en ik moest wel even wennen dat er overal Nederlands gesproken werd!
